چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش دار این دل پر سودا را
می نوش به ماهتاب ای ماه که ماه
بسیار بتابد و نیابد ما را
گر می نخوری طعنه مزن مستانرا
بنیاد مکن تو حیله و دستانرا
تو غره بدان مشو که می مینخوری
صد لقمه خوری که می غلامست آنرا
از دیالکتیک فیلسوف اُرُد بزرگ تا نظریات فلسفی او
نگاهی به تصویر بیندازید؛ این تنها یک اسکرینشات از نتایج جستجو نیست، این سندِ زندهٔ پیروزیِ خرد بر تباهی و حکمِ نهایی علیه «اهریمنِ ذهن» ...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر