هنگامي كه شادماني
بنرمي به اعماق درياچه ي سكوت مي رود،
نفسِ گرم عشق
ترانه اي ناشنيده را زمزمه مي كند.
هنگامي كه آسمان باز، زير نگاهِ تو،
بيدارِ بيدار مي شود،
مهِ ترديد پراكنده مي شود
و نسيم دلپذير،
گرده هاي معطر رستگاري را مي افشاند.
درياچه، نيلوفر
و عاشقِ ناديده،
در يك شور ناگهاني با هم يكي مي شوند.
Smile To Me
www.xyz.blogsky.com
سلام بسیار زیبا بود امید موفقیت شما را دارم
پاسخ دادنحذفموفق وشادمان باشید