۱۳۸۸ مهر ۲۶, یکشنبه

ترانه ی ( برو*) سروده ی فرزانه شیدا

بعد ازاین , به آرزوهام , دیگه بال وپر نمیدم
زندگیمو پای عشقت, دیگه من هدر نمیدم
دیگه حتی نمیزارم , روزگار ِ من حروم شه
این یه باره زنده بودن , پای عشق تو تموم شه !
دیگه بیشتر نمیزارم , پا روی دلم بزاری
واسه تو, که توی قلبت , واسه عشقی جا نداری!
نیا دیگه توی راهم, تا که راهمو ببندی
دیگه اونروز خیلی دیره که بیاد من بیافتی
اگه اون روزا رو دیدی , نگی که بهم نگفتی!!
تو که با خیال راحت , دلمو کنار میزاری
میدونم برای رفتن , همیشه بهونه داری!
اما قلبم از شکستن , دیگه پروائی نداره
وقتی قلبت تودل من" یه نخود" جائی نداره !
اما" عاشقی " واسه تو , ته و انتها نداره
جای خالی , توی قلبت واسه دیگرون زیاده
قسمت من شاید این بود که بیا ی تو سرراهم
شانس من بود که دل تو "واسه من" وفا نداره
برو هرجائی که میخوای, سررات دلا رونشکن
هرجا دیدی قلبی مرده , یادی کن ازاین دل من!!!
فرزانه شیدا /ف.شیدا 1383آذرماه

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

«X» بر پیشانیِ پسرم: افشایِ دروغِ ژاندارمری و فریادِ پدرِعبدالصمد اوبالات در سالگردِ خونین

  امروز، اول اکتبر ۲۰۲۶، نخستین سالگردِ شهادتِ برادرِ ما، عبدالصمد اوبالات (Abdessamade Oubalat) است. اما این، فقط یکِ سالگردِ نیست. این، س...

بازتاب فلسفه اُرُدیسم در سراسر جهان