












با ناخنم به سنگ نوشتم بيا بيا
زان پيشتر كه پاك شود يادگاري ام
(مرحوم قيصر امين پور)
از دیالکتیک فیلسوف اُرُد بزرگ تا نظریات فلسفی او
در برابر آیینه ایستادم و پارچه را در دستهای لرزانم نگاه داشتم. این تنها یک تکه پارچه نبود؛ این تجسمِ فیزیکیِ فریادی چهلساله برای بیداری ...
پاسخ غزل هايم
پاسخ دادنحذفبوسه ايست که تو بر پيکرکاغذ مي نشاني
و من
روي آن را مي پوشانم
تا غزلم
پيوسته
طعم بوسه دهد .