- «آز»، مايه نگراني و تشويش خاطر است. (بزرگمهر)
- سامانه همه گير هستي با آنکه يکنواخت پنداشته مي شود ولي رو به پويش و پيشرفت است. گردش آرام هستي نبايد ما را فريب دهد، ما بخشي از يک برنامه بزرگ و پيش خواسته در کيهان هستيم که پيشرفت را در نهاد خود دارد. (ارد بزرگ)- ارزشيابي هر چيز بستگي به توان خواهي آن دارد. (نيچه)
- راز جواني من در اينست که هر روز چيز تازه اي ياد مي گيرم. (سولون)
- بدست آوردن آنچه را که ما آرزو داريم «موفقيت» است اما چيزي را که براي بدست آوردنش تلاش نمي کنيم، «خوشبختي» است. (لوسيا)
- آنکس که به آموختن کوشاتر و گوش اش به دانش نيوشاتر است، اميدوارترين کسان است. (بزرگمهر)
- عظمت بشر در آنست که پل است نه مقصد. بشر را از اين نظر مي توان دوست داشت که يک مرحله تحول و يک دوره گذرا نيست. (نيچه)
- زجر کشيده! تو آنگاه به کمال رسيده اي که بيداري در خطاب و سخن گفتن ات جلوه کند. (جبران خليل جبران)
- وارد عمل شدن بدون برنامه ريزي علت همه شکست ها است. (آلکس مک کنزي)
- با گريه به دنيا مي آيي اما چنان زندگي کن که با خنده از دنيا بروي. (سرنگ)
- چون عاشقي آمد، سزاوار نباشد اين گفتار که: «خدا در قلب من است»، شايسته تر آنکه گفته آيد: «من در قلب خداوندم.» (جبران خليل جبران)
ماخذ : http://ebtekarnews.com/Ebtekar/Article.aspx?AID=10765
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر