آغاز هر روز، نو شدني دوباره است ، و زماني براي پويايي بيشتر اهل خرد و فرهنگ هميشه زنده اند
پيران جهان ديده براي گفتگو مانع تراشي نمي کنند .
از سفر کرده ، ارزش سرزمين مادري را بپرس
آنگاه که نمي دانم چه مي گويم ، جز راستي چيزي بر زبانم جاري نيست .
مرد دلير بهنگام ستيز و نبرد ، همراهانش را نمي شمارد .
آسودگي آدمي ، به گنج و دينار نيست که به خرد است و روشن بيني .
تنهايي براي جوان ارزشمند ، و براي پير آزار دهنده است .
هر قدر به ديگران احترام بگذاريم ، به ما احترام خواهند گذاشت .
اندرز پيران ، بيشتر زمان ها مملو از خون و درد است که بدبختانه جوان از فهم آن ناتوان است .
چه نشاني از بد انديش بجاست ؟ هيچ .
آنکه به خرد توانا شد ، ترس برايش نامفهوم است .
نمي توان اميد داشت ، آدم هاي کوچک رازهاي بزرگ را نگاه دارند.
نيرنگ پيران بدنهاد ، تنها با مرگ به پايان مي رسد .
هنرمندان ناب ، هر روز در برابر ديدگان مردم نيستند .
نخستین گام در راه پیروزی ، آموختن ادب است و نکو داشت دیگران .
وزن يک تهمت ، سنگين تر از هزار هزار دشنام است .
فرزند نانجيب ، آتش عمر پدر است .
غروب جان آدمي ، سپيده دمي به جهان ديگر است .
پيامد دانايي ، پذيرفتن بار ساماندهي ديگران است.
يک آموزگار مي تواند با رفتار و گفتارش کشوري را دگرگون سازد .
براي پرش هاي بلند ، گاهي نياز است چند گامي پس رويم .
ماخذ : http://guilan.irib.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=3452&Itemid=374
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر