به قلم آقای: محمدحسن چگنی زاده در موضوع آموزش (شعرنو)
سلام در مدّت کمی که با شاعران جوان و خوش ذوق این سایت(شعر نو) آشنا شده ام ،
اکثر این عزیزان ، همان مشکلی را دارند که سال ها در شعر دانش آموزی دیده ام .
به عنوان یک داور شعر ، توصیه می کنم ، مطلب زیر که بر گرفته از کتاب
رهنمود مسابقات شعر است را بخوانید .غزل ، مثنوی ، چارپاره ، نیمایی ،
سپید ، آزاد ، دوبیتی و قطعه ، رایج ترین قالب های شعر امروزی هستند.
در ارزش گذاری شعر ، مبنا و میزان شعریت و برخورداری از عناصر شعرساز می باشد
1 – اندیشه و پختگی شعر در سیر طبیعی :شعر باید مبتنی بر اندیشه ای اساسی ساخته شده باشد .
اندیشه ای تازه یا بازسازی شده که در دو محور افقی و عمودی شعر با رعایت تعادل در استفاده
از لفظ و معنی بیان شده باشد .
2 – زبان شعر :منظور از زبان شعر ، چگونگی بیان شعر در جریان همنشینی واژه ها
، رنگ مایه های هنری و کم و کیف توزیع آن ها در پیکره ی شعر
و استفاده از زبان ادبی روز با درون ساخت و برون ساختی از
عناصر لفظی و معنوی شعر ساز می باشد .
3 – تخیّل و تصویر پردازی :تخیّل یعنی استفاده ی شاعر از ظرفیت خیال در نگاه به کلمات ،
مفاهیم وموضوعاتی که موجب اعتلای ذهن و ذوق می شود
. یکی از بارزترین صورت های تخیل ،
پرداختن تصویر است که در قالب ترکیب های ساده و گسترده ، ساخته می شود .
4– عاطفه : عاطفه از جمله عناصر سازنده ی شعر است که سرایت دادن هنرمندانه ی
آن به شعر در بخش مربوط به زبان قابل اندازه گیری است .
امّا آن چه در این بند مورد توجّه است آن بخش از بیان عاطفی است
که به رسالت الهی شعر که همانا ترویج مهربانی ، خوبی ، تلطیف درون
و ایجاد روحیّه ی شور و نشاط در مخاطب است .
گاه این شور و حس در قالب بازگفت دردها و هم دردی با مخاطب تا سوق دادن او
به گستره ی امید جریان می یابد .
5 – موسیقی شعر :استفاده از وزن های مناسب و خوش ساخت ،
انتخاب کلمات زیبا در جایگاه قافیه و ردیف و پرداخت قوی آن ها
، تکرار متناسب حروف و کلمات که به نوعی منجر به ایجاد زنجیره هایی از آوا شود .
همچنین رعایت نوعی وزن که در نتیجه ی هم نشینی کلمات در پاره های شعر سپید
حاصل می شود و می توان آن را از ضروریات موسیقایی این قالب نامید .
6 – وحدت و هماهنگی شعر در دو محور افقی و عمودی :
ارتباط قوی میان مصراع های شعر و هم فضایی بیت ها
( پاره ها ) در بلندای شعر از جمله نکات اساسی در شعر است
که عدم رعایت آن ، شعر را دچار گسیخت معنایی و ضعف در القای مقصود می کند .
7 – نوآوری و مضمون آفرینی :در این بخش هرگونه نوآوری در شعر
از قبیل ساخت نترکیب های تازه ، تعبیرهای نو ، بازسازی مضامینی
که در شعر شاعران گذشته خوب پرداخت نشده اند
و ساختن مضامین تازه از موضوعات متداول و تازه .
به قلم آقای محمد حسن چنگی زاده
شعرنو:
نوشته شده در دوشنبه سی ام شهریور 1388 توسط امید ارجمندی
منتخب فرزانه شیدا
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر