۱۳۸۸ مرداد ۱۳, سه‌شنبه

وصــال

وصــال
دلـــبرم ای دلـــبرء نامـــهربانم
تا به کی در بی کـــسی هایــم بمــانم؟!
زنـدگی درچــشم عاشـق گرچه زیباســت
زنــدگانی بــی تو را زیــبا نــدانــم
ای امـــید اولـــین و آخـــرینــــم
میـــشود آیــا تـــرا با خـــود بـــبینم؟!
عاشـقی گرچه پُراز شــورو نـشاط است
مـــن بـــدون تـــوزعـــمق دل غـــــمینم
ای طـــلوع زنــدگــی ای صـــبح روشـن
پـایــه های نــامــــرادی را تــو بـرکـــن
گرچــه هجــران غــم دهد بر قــلب عاشق
با وصــالت ســوگ ء هــجران را بهـم زن
۱۳۶۳/۵/۶شنبه مردادماه
از: فــرزانه شــــیدا

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

بیداری در سرخ‌جامگی: نخستین لحظه ای که سرخپوش شدم

در برابر آیینه ایستادم و پارچه را در دست‌های لرزانم نگاه داشتم. این تنها یک تکه پارچه نبود؛ این تجسمِ فیزیکیِ فریادی چهل‌ساله برای بیداری ...

بازتاب فلسفه اُرُدیسم در سراسر جهان