شبانه های غم
-----------------
اینک که فسرده دل و بی پناه مانده ام
گوئی که قلبء خود ا ز خویش رانده ام
هرشب که تا سحر بی رخ ء یار میگذشت
من بی ترانه نماندم... واز عشق خوانده ام
باری دراین قفس همه شب ناله ها بسی است
هرشب به دامن سحر... دل را کشانده ام
آخر چه سود اینهمه شبها بدون ماه
این قلب ء خسته را زمردن رها نده ام؟!
در بیکرانه ء رنجی ..... شبی گذشت
باری هنوز؛ به عشق وبه رویا ی تو زنده ام!!
فـرزانه شـیدا
جمعه ۷ دیماه ۱۳۸۶
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
اُرُد بزرگ بهمثابه آخرین فیلسوفِ زمین
مانیفیستِ جزیره اُرُدیسم در برابرِ توهمِ برجِ عاج یادداشتی بر اساسِ دستگاهِ فلسفیِ OrodistA و تدریسهایِ کتاب سرخِ فیلسوف ارد بزرگ پرول...
-
* «اگر انسانها در طول عمر خویش فعالیت مغزشان به اندازه یک میلیونیوم معدهشان بود، اکنون کره زمین تعریف دیگری داشت.» * «اگر واقعیات با نظر... -
نادر شاه افشار توانست از خراب آبادي که دشمنان برايمان ساخته بودند کشوري باشکوه بسازد نام او هميشه براي ايرانيان آشنا و دوست داشتني خواهد بود...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر